ច្បាប់បាល់ទាត់៖ ១៧ ចំណុចក្នុង ៩០ នាទី

ច្បាប់បាល់ទាត់៖ ១៧ ចំណុចក្នុង ៩០ នាទី

ច្បាប់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គឺជាគន្លឹះអានការប្រកួតបានត្រឹមត្រូវក្នុងទីលាន ១១ នាក់ទល់ ១១ នាក់ និងរយៈពេល ៩០ នាទី។ ក្រុមដែលស៊ុតបានច្រើនជាងនៅចុងម៉ោងឈ្នះ ខណៈការប្រកួតផ្លូវការមានតង់ ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥ នាទី និងសម្រាកប្រហែល ១៥ នាទី។ ច្បាប់ទាំងនេះគ្រប់គ្រងដោយ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ហើយការប្រកួតកម្រិតពិភពលោក ដូចជា ពានពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ ប្រើគោលការណ៍ដូចគ្នា។ អ្នកត្រូវស្គាល់ទីតាំងអ្នកចាំទី ការចាប់ផ្តើមលេង ការទាត់បាល់ចេញ កំហុស កាតលឿង កាតក្រហម អុហ្វសាយ និងបាល់ពិន័យ។ ចំណុចសំខាន់មួយទៀតគឺ VAR អាចពិនិត្យស្ថានការណ៍សំខាន់ៗ ប៉ុន្តែមិនជំនួសការសម្រេចចិត្តរបស់អាជ្ញាកណ្តាលទេ។ អានតារាងប្រៀបធៀបខាងក្រោមសិន រួចមើលការប្រកួតមួយដោយកត់ត្រា ៥ ព្រឹត្តិការណ៍៖ គ្រាប់បាល់ កំហុស កាត ការប្តូរកីឡាករ និងពេលបន្ថែម។

Play the free demo

Fortune of Giza · Free demo

ការយល់ច្បាប់មិនមែនមានន័យថាត្រូវចាំពាក្យបច្ចេកទេសរាប់រយទេ។ អ្នកគ្រាន់តែត្រូវដឹងថា ហេតុអ្វីអាជ្ញាកណ្តាលផ្តល់បាល់ពិន័យ ហេតុអ្វីគ្រាប់បាល់មួយត្រូវបានលុបចោល និងហេតុអ្វីកីឡាករម្នាក់ត្រូវចាកចេញពីទីលាន។ គេហទំព័រ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ផ្តោតលើការពន្យល់ច្បាប់ យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការគ្របដណ្តប់ពានពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ ដោយបំបែកព័ត៌មានស្មុគស្មាញឱ្យងាយយល់។ មុននឹងមើលការទស្សន៍ទាយលទ្ធផល សូមចាប់ផ្តើមពីមូលដ្ឋាន ព្រោះអ្នកដែលមើលតែសមាមាត្រឈ្នះចាញ់ដោយមិនយល់កាត និងអុហ្វសាយ គឺដូចជាអានតារាងដោយបិទភ្នែកម្ខាង។

សម្រាប់ការសិក្សាបន្ថែមអំពីច្បាប់ផ្លូវការ សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពដែលមានស្តង់ដារ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តារាងប្រៀបធៀបរហ័ស៖ តើច្បាប់សំខាន់ៗខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ប្រធានបទ	ច្បាប់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម	ចំណុចត្រូវសង្កេត
រយៈពេល	២ តង់ តង់ละ ៤៥ នាទី	អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេល
កីឡាករ	ក្រុមមួយមាន ១១ នាក់នៅទីលាន	ម្នាក់ជាអ្នកចាំទី
គ្រាប់បាល់	បាល់ទាំងមូលត្រូវឆ្លងខ្សែទី	មិនមែនតែផ្នែកមួយទេ
អុហ្វសាយ	កីឡាករនៅជិតទីគូប្រកួតជាងបាល់ និងខ្សែការពារទី២ នៅពេលបញ្ជូន	ត្រូវពាក់ព័ន្ធនឹងការលេងសកម្ម
កាតលឿង	ការព្រមានជាផ្លូវការ	២ កាតលឿងក្លាយជាកាតក្រហម
កាតក្រហម	បណ្តេញចេញ	ក្រុមនៅសល់ម្នាក់តិច
បាល់ពិន័យ	កើតពីកំហុស ឬការប៉ះបាល់ដោយដៃ	មានបាល់ពិន័យផ្ទាល់ និងប្រយោល
វីអេអារ	ពិនិត្យគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ កាតក្រហម និងអត្តសញ្ញាណ	ការសម្រេចចុងក្រោយជារបស់អាជ្ញាកណ្តាល

តារាងនេះបង្ហាញភាពខុសគ្នារវាងព្រឹត្តិការណ៍ដែលផ្លាស់ប្តូរលទ្ធផល និងព្រឹត្តិការណ៍ដែលគ្រាន់តែបន្តការលេង។ ឧទាហរណ៍ បាល់ចេញពីខ្សែចំហៀងជាទូទៅបណ្តាលឱ្យបោះបាល់ចូលវិញ ខណៈកំហុសក្នុងតំបន់ពិន័យអាចនាំទៅបាល់ពិន័យ ១១ ម៉ែត្រ។ ចំណុចដែលអ្នកចាប់ផ្តើមច្រឡំញឹកញាប់បំផុតគឺការគិតថា ការប៉ះបាល់ដោយដៃគ្រប់ករណីសុទ្ធតែជាកំហុស។ តាមច្បាប់ បាល់ត្រូវប៉ះដៃដោយចេតនា ឬដៃធ្វើឱ្យរាងកាយធំឡើងដោយមិនសមហេតុផល ទើបអាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់កំហុស។ ប្រសិនបើចង់ពិនិត្យពាក្យនិយមន័យពេញលេញ សូមមើល មគ្គុទ្ទេសក៍ពាក្យបច្ចេកទេសបាល់ទាត់ និងច្បាប់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។

ជុំទី១៖ តើពេលវេលា និងរចនាសម្ព័ន្ធការប្រកួតដំណើរការយ៉ាងដូចម្តេច?

ការប្រកួតបាល់ទាត់ធម្មតាមាន ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥ នាទី សម្រាកប្រហែល ១៥ នាទី ហើយអាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលសំណងសម្រាប់ការពន្យារពេល។ ពេលសំណងមិនមែនជា “ម៉ោងបន្ថែម” ដូចការប្រកួតផ្តាច់ព្រ័ត្រទេ ប៉ុន្តែជាពេលសងសម្រាប់ការរងរបួស ការប្តូរកីឡាករ ការអបអរគ្រាប់បាល់ និងការពិនិត្យវីអេអារ។ ដូច្នេះ ៤៥ នាទីមិនមានន័យថាការលេងត្រូវបញ្ចប់ត្រឹមលេខនោះឡើយ។

ការចាប់ផ្តើមប្រកួតធ្វើតាមការចាប់ឆ្នោត ដោយក្រុមឈ្នះអាចជ្រើសរើសខាងទីលាន ឬជ្រើសរើសបាល់។ បន្ទាប់ពីមានគ្រាប់បាល់ ក្រុមដែលរបូតគ្រាប់បាល់ជាអ្នកចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ។ នៅពេលបាល់ឆ្លងខ្សែចំហៀងទាំងមូល ក្រុមប្រឆាំងនឹងក្រុមដែលប៉ះបាល់ចុងក្រោយជាអ្នកបោះបាល់ចូល។ នៅពេលបាល់ឆ្លងខ្សែទីទាំងមូល បើប៉ះកីឡាករវាយប្រហារចុងក្រោយ គឺទាត់បាល់ពីទី; បើប៉ះអ្នកការពារចុងក្រោយ គឺទាត់ជ្រុង។ សូម្បីតែការប្រកួតពានពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ ក៏ត្រូវអានស្ថានការណ៍ទាំងនេះតាមគោលការណ៍ដូចគ្នា។

• បាល់នៅក្នុងការលេង នៅពេលមិនទាន់ឆ្លងខ្សែទាំងមូល។
• បាល់ក្រៅការលេង នៅពេលឆ្លងខ្សែចំហៀង ឬខ្សែទីទាំងមូល។
• គ្រាប់បាល់កើតឡើង នៅពេលបាល់ទាំងមូលឆ្លងខ្សែទី រវាងបង្គោល និងក្រោមរបារទី។
• លទ្ធផលឈ្នះចាញ់ក្នុងលីគជាទូទៅផ្តល់ ៣ ពិន្ទុសម្រាប់ឈ្នះ ១ ពិន្ទុសម្រាប់ស្មើ និង ០ ពិន្ទុសម្រាប់ចាញ់។

ព័ត៌មានលម្អិតអំពីការប្រកួតអន្តរជាតិ និងកាលវិភាគអាចពិនិត្យតាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ កុំច្រឡំរវាងពេលសំណង និងម៉ោងបន្ថែម ៣០ នាទី។ ម៉ោងបន្ថែមប្រើនៅការប្រកួតជម្រុះដែលត្រូវរកអ្នកឈ្នះ បន្ទាប់ពីលទ្ធផលស្មើនៅ ៩០ នាទី ហើយបើនៅតែស្មើ អាចឈានទៅការទាត់បាល់កាត់សេចក្តី។

ក្នុងការមើលការប្រកួត អ្នកគួរកត់ត្រាពេលដែលអាជ្ញាកណ្តាលបង្ហាញផ្ទាំងបន្ថែម ដោយវាជួយពន្យល់ថាហេតុអ្វីការប្រកួតនៅតែបន្តបន្ទាប់ពីនាទី ៩០។ សម្រាប់ការប្រកួតផ្លូវការ ការប្តូរកីឡាករជាទូទៅកំណត់តាមបទបញ្ជារបស់ពាន ឬលីគ មិនមែនច្បាប់សកលតែមួយសម្រាប់គ្រប់ការប្រកួតទេ។ ការប្រកួតជាច្រើនអនុញ្ញាត ៥ ដងក្នុងម៉ោងធម្មតា ហើយអាចមានឱកាសប្តូរ ៣ ដង ដើម្បីកុំឱ្យការប្រកួតត្រូវបានរំខានញឹកញាប់។ ចំណុចនេះជាព័ត៌មានប្រតិបត្តិការដែលអ្នកចាប់ផ្តើមមិនសូវដឹង៖ ការប្តូរច្រើននាក់នៅឱកាសតែមួយ ជាធម្មតារាប់ជាឱកាសប្តូរតែមួយ ប៉ុន្តែការប្តូរនៅពេលសម្រាកមិនរាប់ជាឱកាសក្នុងទីលាន។

ចង់ភ្ជាប់ច្បាប់ជាមួយការវិភាគការប្រកួតពិតមែនទេ? សូមអានការពន្យល់បន្ថែមនៅទីនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជុំទី២៖ តើអុហ្វសាយ កំហុស និងបាល់ពិន័យត្រូវសម្រេចយ៉ាងដូចម្តេច?

អុហ្វសាយកើតឡើងនៅពេលផ្នែកណាមួយនៃក្បាល ខ្លួន ឬជើងរបស់កីឡាករវាយប្រហារ ស្ថិតនៅជិតខ្សែទីគូប្រកួតជាងបាល់ និងអ្នកការពារទី២ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់ ប៉ុន្តែការឈរនៅទីតាំងនោះមិនមែនជាកំហុសដោយខ្លួនឯងទេ។ កីឡាករត្រូវបានផ្តន្ទាទោស លុះត្រាតែគាត់ចូលរួមលេងសកម្ម រំខានគូប្រកួត ឬទទួលផលប្រយោជន៍ពីការបញ្ជូន។ ពីព្រោះកីឡាករអាចស្ថិតនៅខាងក្រោយខ្សែពាក់កណ្តាលរបស់ខ្លួនដោយសុវត្ថិភាព បញ្ហាអុហ្វសាយកើតជាចម្បងនៅពាក់កណ្តាលទីលានគូប្រកួត។

ករណីមិនត្រូវផ្តន្ទាទោសអុហ្វសាយមានដូចជា បាល់ចេញពីការទាត់បាល់ពីទី បាល់បោះចូល និងបាល់ជ្រុង។ ចំណុចនេះសំខាន់ណាស់ ព្រោះអ្នកមើលជាច្រើនស្រែកថា “អុហ្វសាយ” រាល់ពេលខ្សែប្រយុទ្ធឈរខាងមុខ ប៉ុន្តែមិនបានពិនិត្យថា មិត្តរួមក្រុមបានបញ្ជូននៅពេលណា។ អាជ្ញាកណ្តាលជំនួយ និងវីអេអារ ពិនិត្យពេលបាល់ត្រូវបានប៉ះចេញ មិនមែនពេលខ្សែប្រយុទ្ធទទួលបាល់ប៉ុណ្ណោះទេ។

• កំហុសធម្មតា៖ រុញ ទាត់ ឆក់ ឬរារាំងគូប្រកួតដោយខុសច្បាប់។
• បាល់ពិន័យផ្ទាល់៖ អាចស៊ុតចូលទីគូប្រកួតដោយផ្ទាល់។
• បាល់ពិន័យប្រយោល៖ ត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតមុនចូលទី ទើបគ្រាប់បាល់រាប់។
• បាល់ពិន័យ ១១ ម៉ែត្រ៖ ផ្តល់នៅពេលកំហុសដែលមានបាល់ពិន័យផ្ទាល់កើតក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមការពារ។
• អត្ថប្រយោជន៍៖ អាជ្ញាកណ្តាលអាចអនុញ្ញាតឱ្យលេងបន្ត ប្រសិនបើក្រុមរងកំហុសនៅតែទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ច្បាស់លាស់។

របៀបអានស្ថិតិអុហ្វសាយ និងការវាយប្រហារ

ការយល់អុហ្វសាយឱ្យត្រឹមត្រូវត្រូវមើល ៣ ពេល៖ ទីតាំងពេលបញ្ជូន ពេលបាល់ទៅដល់ និងការចូលរួមលេង។ នេះជាចំណុចដែលអត្ថបទទូទៅជាច្រើនមិនពន្យល់ច្បាស់។ ប្រសិនបើខ្សែប្រយុទ្ធស្ថិតនៅអុហ្វសាយ ប៉ុន្តែមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់ថយក្រោយដោយចេតនា ករណីនោះអាចមិនត្រូវចាត់ជាអុហ្វសាយ ដោយសារគូប្រកួតជាអ្នកលេងបាល់ដោយចេតនា មិនមែនគ្រាន់តែប៉ះបាល់ដើម្បីសង្គ្រោះទេ។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម សូមឈប់មើលតែបន្ទាត់លើអេក្រង់ ហើយសង្កេតថា នរណាជាអ្នកបញ្ជូន និងតើអ្នកវាយប្រហារបានរំខានអ្នកការពារឬអត់។

ជុំទី៣៖ តើកាត ការប្តូរ និងវីអេអារផ្លាស់ប្តូរការប្រកួតយ៉ាងដូចម្តេច?

កាតលឿងគឺជាការព្រមានសម្រាប់អាកប្បកិរិយាដូចជា ពន្យារពេលការលេង ការតវ៉ាខ្លាំង កំហុសជាបន្តបន្ទាប់ ឬមិនរក្សាចម្ងាយពេលបាល់ពិន័យ។ កាតក្រហមបណ្តេញកីឡាករចេញភ្លាមៗ សម្រាប់កំហុសធ្ងន់ ការបង្អាក់ឱកាសស៊ុតច្បាស់លាស់ក្នុងករណីជាក់លាក់ ឬអំពើហិង្សា។ កីឡាករដែលទទួលកាតក្រហមមិនអាចត្រឡប់ចូលការប្រកួតបានទេ ហើយក្រុមត្រូវបន្តដោយមានកីឡាករតិចជាងមុន។ កាតលឿង ២ ក្នុងការប្រកួតតែមួយ ក៏បណ្តាលឱ្យក្លាយជាកាតក្រហមដែរ។

វីអេអារមានតួនាទីកំណត់ មិនមែនពិនិត្យគ្រប់កំហុសតូចៗទាំងអស់ទេ។ វាផ្តោតលើ ៤ ប្រភេទ៖ គ្រាប់បាល់ ឬស្ថានការណ៍មុនគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ ១១ ម៉ែត្រ កាតក្រហមផ្ទាល់ និងការបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណកីឡាករ។ ពាក្យគន្លឹះរបស់ប្រព័ន្ធនេះគឺ “កំហុសច្បាស់លាស់ និងជាក់ស្តែង”។ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ពន្យល់ថា “វីអេអារ គឺជាជំនួយដល់អាជ្ញាកណ្តាល មិនមែនជាអាជ្ញាកណ្តាលជំនួសទេ”។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើវីអេអារមិនឃើញកំហុសច្បាស់ អាជ្ញាកណ្តាលអាចរក្សាការសម្រេចដើម។

• មើលកាតលឿងជាសញ្ញាថា កីឡាករនោះត្រូវប្រយ័ត្នខ្លាំងជាងមុន។
• មើលកាតក្រហមជាការផ្លាស់ប្តូរតុល្យភាពកម្លាំងភ្លាមៗ។
• មើលវីអេអារតាមលំដាប់ពេលវេលា មិនមែនតាមសំឡេងអ្នកអត្ថាធិប្បាយ។
• ពិនិត្យថាកំហុសកើតមុន ឬក្រោយគ្រាប់បាល់ ព្រោះលំដាប់នេះអាចផ្លាស់ប្តូរលទ្ធផល។

ចំណុចជាក់ស្តែងមួយទៀតគឺ ពេលអាជ្ញាកណ្តាលអនុញ្ញាតឱ្យលេងបន្តក្រោយកំហុស ហើយបន្ទាប់មកបង្ហាញកាតនៅពេលបាល់ឈប់។ អ្នកចាប់ផ្តើមជាច្រើនគិតថា កំហុសត្រូវបានមិនអើពើ ប៉ុន្តែវាជាគោលការណ៍អត្ថប្រយោជន៍។ ប្រសិនបើក្រុមដែលរងកំហុសមានឱកាសវាយប្រហារល្អ អាជ្ញាកណ្តាលមិនចាំបាច់បញ្ឈប់លេងភ្លាមៗទេ។ ទោះជាយ៉ាងណា កំហុសដែលមានលក្ខណៈគ្រោះថ្នាក់ ឬអំពើហិង្សា នៅតែអាចទទួលកាតក្រោយការលេងបន្ត។ នេះជាហេតុផលដែលអ្នកមិនគួរវាយតម្លៃការសម្រេចពីសកម្មភាព ២ វិនាទីតែមួយ។

ការយល់ច្បាប់កាតជួយឱ្យការវិភាគក្រុមមានតម្លៃជាងការមើលពិន្ទុតែមួយ។ ឧទាហរណ៍ ក្រុមដែលមានខ្សែការពារសំខាន់ម្នាក់ជាប់ពិន័យដោយកាតក្រហម ឬមានកាតលឿងជាច្រើន អាចត្រូវប្តូរយុទ្ធសាស្ត្រទៅការពារទាប។ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹកប្រើទិន្នន័យកីឡាករ ស្ថិតិការប្រកួត និងទម្រង់លេង ដើម្បីពន្យល់បរិបទនេះ មិនមែនលើកទឹកចិត្តឱ្យសម្រេចចិត្តដោយអារម្មណ៍ឡើយ។

សូមមើលការវិភាគក្រុមដោយផ្អែកលើព្រឹត្តិការណ៍ពិត មុនពេលសម្រេចចិត្តណាមួយ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ពិន្ទុចុងក្រោយ៖ តើអ្នកគួរផ្តោតលើច្បាប់ណាមុន?

អ្នកចាប់ផ្តើមគួររៀនតាមលំដាប់ ៤ ជំហាន៖ រយៈពេលនិងការរាប់គ្រាប់បាល់ បន្ទាប់មកបាល់ក្រៅការលេង បន្ទាប់មកកំហុសនិងកាត ហើយចុងក្រោយអុហ្វសាយនិងវីអេអារ។ លំដាប់នេះមានប្រសិទ្ធភាពជាងការចាំច្បាប់ទាំង ១៧ ចំណុចក្នុងពេលតែមួយ ព្រោះវាតាមលំដាប់ដែលព្រឹត្តិការណ៍កើតឡើងក្នុងការប្រកួត។ អ្នកមើលថ្មីគួរកត់ត្រា ៥ ចំណុចក្នុងមួយប្រកួត៖ នាទីគ្រាប់បាល់ ចំនួនកាត បាល់ពិន័យសំខាន់ ការប្តូរកីឡាករ និងការពិនិត្យវីអេអារ។

• ប្រសិនបើចង់យល់លទ្ធផល៖ សិក្សាគ្រាប់បាល់ និងពេលសំណង។
• ប្រសិនបើចង់យល់យុទ្ធសាស្ត្រ៖ សិក្សាកាត និងការប្តូរ។
• ប្រសិនបើចង់យល់ការវាយប្រហារ៖ សិក្សាអុហ្វសាយ និងការបញ្ជូនបាល់។
• ប្រសិនបើចង់វិភាគការប្រកួតធំ៖ បន្ថែមវីអេអារ ម៉ោងបន្ថែម និងការទាត់បាល់កាត់សេចក្តី។

ការសន្និដ្ឋានត្រង់ៗគឺ ច្បាប់ដែលមានឥទ្ធិពលបំផុតលើលទ្ធផលមិនមែនមានតែច្បាប់គ្រាប់បាល់ទេ។ អុហ្វសាយអាចលុបចោលការវាយប្រហារមួយ កាតក្រហមអាចបំប្លែងរបៀបលេងក្នុងរយៈពេល ១ នាទី ហើយកំហុសក្នុងតំបន់ពិន័យអាចផ្តល់ឱកាស ១១ ម៉ែត្រ។ អ្នកដែលចេះបែងចែកព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះ នឹងអានការប្រកួតបានល្អជាងអ្នកដែលមើលតែស្លាកឈ្នះ ឬចាញ់។ សម្រាប់ព័ត៌មានពានពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ ស្ថិតិកីឡាករ និងការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រ សូមប្រើប្រភពផ្លូវការរួមជាមួយ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ហើយកុំដាក់ប្រាក់លើការសម្រេចចិត្តដែលអ្នកមិនអាចពន្យល់បានតាមទិន្នន័យ។

ការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមសម្រាប់អ្នកថ្មី

ចាប់ផ្តើមពីការមើលការប្រកួតមួយដោយផ្តោតលើច្បាប់ ៥ ចំណុច ហើយបន្ទាប់មកពង្រីកទៅស្ថិតិ។ វិធីនេះធ្វើឱ្យអ្នកមិនត្រឹមតែដឹងថានរណាឈ្នះទេ ប៉ុន្តែដឹងថា ហេតុអ្វីការប្រកួតបែរទិសនៅពេលណា និងការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាលប៉ះពាល់ដល់លទ្ធផលយ៉ាងដូចម្តេច។ សម្រាប់អ្នកដែលចូលចិត្តការវិភាគឬការទស្សន៍ទាយកីឡា ការយល់ច្បាប់គឺជាមូលដ្ឋានការពារកំហុស មិនមែនជាចំណេះដឹងបន្ថែមតុបតែងទេ។

សូមបន្តរៀនច្បាប់ និងវិភាគប្រកួតដោយមានទំនួលខុសត្រូវ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមមានអ្វីខ្លះ?

ច្បាប់មូលដ្ឋានរួមមាន រយៈពេល ៩០ នាទី ក្រុម ១១ នាក់ គ្រាប់បាល់ បាល់ចេញ កំហុស កាត បាល់ពិន័យ និងអុហ្វសាយ។ ការប្រកួតមាន ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥ នាទី និងអាចមានពេលសំណង។ ចាប់ផ្តើមពីច្បាប់ទាំងនេះ មុនពេលរៀនវីអេអារ ឬយុទ្ធសាស្ត្រស្មុគស្មាញ។

សំណួរ៖ តើត្រូវរៀនមើលអុហ្វសាយយ៉ាងដូចម្តេច?

ត្រូវមើលទីតាំងកីឡាករនៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់ មិនមែនពេលគាត់ទទួលបាល់ទេ។ កីឡាករត្រូវមានផ្នែកក្បាល ខ្លួន ឬជើងនៅជិតទីគូប្រកួតជាងបាល់ និងអ្នកការពារទី២ ហើយត្រូវចូលរួមលេងសកម្ម ទើបអុហ្វសាយត្រូវផ្តន្ទាទោស។ បាល់បោះចូល បាល់ជ្រុង និងការទាត់បាល់ពីទីមានច្បាប់លើកលែងជាក់លាក់។

សំណួរ៖ តើបាល់ពិន័យផ្ទាល់ខុសពីបាល់ពិន័យប្រយោលដូចម្តេច?

បាល់ពិន័យផ្ទាល់អាចចូលទីដោយមិនចាំបាច់ប៉ះកីឡាករផ្សេងទៀត ខណៈបាល់ពិន័យប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតមុនពេលគ្រាប់បាល់រាប់។ បាល់ពិន័យ ១១ ម៉ែត្រកើតពីកំហុសដែលមានលក្ខណៈបាល់ពិន័យផ្ទាល់ក្នុងតំបន់ពិន័យ។ សង្កេតសញ្ញាដៃរបស់អាជ្ញាកណ្តាល៖ ដៃចង្អុលទៅមុខសម្រាប់បាល់ពិន័យផ្ទាល់ និងលើកដៃឡើងសម្រាប់បាល់ពិន័យប្រយោល។

សំណួរ៖ តើកាតលឿង ២ មានន័យអ្វី?

កាតលឿង ២ ក្នុងការប្រកួតតែមួយ បណ្តាលឱ្យកីឡាករទទួលកាតក្រហម និងចាកចេញពីទីលាន។ ក្រុមរបស់គាត់ត្រូវបន្តដោយមានកីឡាករតិចជាងមុន ហើយមិនអាចដាក់កីឡាករថ្មីជំនួសកន្លែងនោះក្នុងការប្រកួតទេ។ ទោះយ៉ាងណា កាតលឿងដែលប្រមូលពីការប្រកួតផ្សេងៗ អាចនាំទៅការពិន័យប្រកួតបន្ទាប់តាមបទបញ្ជារបស់ពាន។

សំណួរ៖ តើវីអេអារពិនិត្យកំហុសគ្រប់ប្រភេទឬទេ?

វីអេអារពិនិត្យជាចម្បង ៤ ប្រភេទ គឺគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ ១១ ម៉ែត្រ កាតក្រហមផ្ទាល់ និងអត្តសញ្ញាណកីឡាករ។ វាមិនមែនជាប្រព័ន្ធសម្រាប់បញ្ច្រាសកំហុសតូចៗគ្រប់ការប៉ះទង្គិចទេ។ អាជ្ញាកណ្តាលនៅតែជាអ្នកសម្រេចចុងក្រោយ ហើយត្រូវមានកំហុសច្បាស់លាស់ និងជាក់ស្តែង ទើបការត្រួតពិនិត្យអាចផ្លាស់ប្តូរការសម្រេចដើម។

សំណួរ៖ តើការមើលបាល់ទាត់តាមច្បាប់ត្រូវចំណាយប្រាក់ទេ?

ការរៀនច្បាប់បាល់ទាត់អាចធ្វើបានដោយឥតគិតថ្លៃ តាមច្បាប់ផ្លូវការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងព័ត៌មានពីសហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ អ្នកអាចកត់ត្រាព្រឹត្តិការណ៍ពីការប្រកួតផ្សាយផ្ទាល់ ដោយមិនចាំបាច់ទិញឧបករណ៍ពិសេស។ ប្រសិនបើប្រើការវិភាគសម្រាប់ការភ្នាល់ ត្រូវកំណត់ថវិកា មិនប្រើប្រាក់ចាំបាច់ និងគោរពអាយុតាមច្បាប់ក្នុងតំបន់របស់អ្នក។

សំណួរ៖ តើគួរតាមដានអ្វីនៅពេលមើលការប្រកួតដំបូង?

គួរតាមដានពេលគ្រាប់បាល់ កំហុស កាត បាល់ពិន័យ និងការប្តូរកីឡាករ។ បន្ទាប់ពីការប្រកួត សូមប្រៀបធៀបកំណត់ត្រារបស់អ្នកជាមួយលទ្ធផលផ្លូវការ និងការពិនិត្យវីអេអារ។ វិធីនេះបង្រៀនឱ្យអ្នកភ្ជាប់ច្បាប់ជាមួយស្ថានការណ៍ពិត ហើយជួយកាត់បន្ថយការវិនិច្ឆ័យខុសពីការមើលតែសំឡេងអ្នកគាំទ្រ ឬលទ្ធផលចុងក្រោយ។