ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ៧ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ២០២៦

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ៧ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ២០២៦

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ កំណត់ឱ្យក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករ ១១នាក់លើទីលាន រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់ ហើយការប្រកួតផ្លូវការត្រូវគោរពច្បាប់របស់ស្ថាប័នច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ សម្រាប់អ្នកគាំទ្រនៅកម្ពុជា និងអ្នកវិភាគរបស់ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ចំណុចសំខាន់មិនមែនមានតែការរាប់ចំនួនកីឡាករទេ ប៉ុន្តែរួមមានពេលប្រកួត ៩០នាទី បន្ថែមម៉ោង ១៥នាទីក្នុងមួយផ្នែក ការផ្លាស់ប្តូរកីឡាករ និងការសម្រេចចិត្តរបស់អាជ្ញាកណ្តាល។ ច្បាប់ក្រៅទី កំហុសប៉ះទង្គិច បាល់ពិន័យ និងបាល់ពិន័យ១១ម៉ែត្រ អាចផ្លាស់ប្តូរលទ្ធផលក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានវិនាទី។ ច្បាប់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ គ្របដណ្តប់លើច្បាប់ទាំង ១៧ ផ្នែក ខណៈ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ អនុវត្តវានៅការប្រកួតពិភពលោក។ អ្នកគួរអានច្បាប់ជាមូលដ្ឋានទាំងនេះ មុនវិភាគ ឬទស្សន៍ទាយការប្រកួតណាមួយ។

រឿងដែលធ្វើឱ្យអ្នកមើលជាច្រើនភ្ញាក់ផ្អើល គឺការសម្រេចចិត្តមួយចំនួនមិនអាស្រ័យលើថាបាល់ប៉ះអ្នកណាមុនឡើយ ប៉ុន្តែអាស្រ័យលើទីតាំង ការចេតនា និងឥទ្ធិពលលើការលេង។ ឧទាហរណ៍ កីឡាករអាចស្ថិតនៅទីតាំងក្រៅទី ប៉ុន្តែមិនត្រូវបានផ្តន្ទាទោស ប្រសិនបើគេមិនចូលរួមក្នុងសកម្មភាពលេង។ ខាងក្រោមនេះជាការបែងចែកច្បាស់ៗតាមចំនួនកីឡាករ ពេលវេលា សិទ្ធិអាជ្ញាកណ្តាល និងស្ថានភាពដែលអ្នកគាំទ្រមើលរំលងញឹកញាប់។ ប្រសិនបើអ្នកចង់ភ្ជាប់ច្បាប់ទៅនឹងការវិភាគពិន្ទុ ការគ្រប់គ្រងការប្រកួត និងទម្រង់ក្រុម សូមអាន មគ្គុទ្ទេសក៍វិភាគការប្រកួតបាល់ទាត់ ជាមួយគ្នា។

ចាប់ផ្តើមស្វែងយល់ពីច្បាប់សំខាន់ៗនៅទីនេះ៖

ស្វែងយល់បន្ថែម

តារាងប្រៀបធៀបច្បាប់សំខាន់ៗ

ចំណុច	ច្បាប់ទូទៅ	អ្វីដែលត្រូវចងចាំ
ចំនួនកីឡាករ	១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម	ត្រូវមានអ្នកចាំទី ១នាក់
រយៈពេល	៤៥នាទី × ២	សម្រាកពាក់កណ្តាលប្រកួតជាទូទៅ ១៥នាទី
ការផ្លាស់ប្តូរ	កំណត់តាមបទបញ្ជាការប្រកួត	ការប្រកួតជាច្រើនអនុញ្ញាត ៥ដង
ទីលាន	ចតុកោណ មានបន្ទាត់កំណត់	ទំហំអាចខុសគ្នាតាមទីលាន
បាល់ក្រៅទី	បាល់ចេញទាំងមូលពីបន្ទាត់	បាល់ត្រូវចូលដោយបោះពីលើក្បាល
បាល់ពិន័យ	ដោយផ្ទាល់ ឬដោយប្រយោល	បាល់ដោយផ្ទាល់អាចស៊ុតចូលភ្លាម
បាល់ពិន័យ១១ម៉ែត្រ	កំហុសធ្ងន់ក្នុងតំបន់ពិន័យ	អ្នកចាំទីត្រូវនៅលើបន្ទាត់ទីប្រយុទ្ធ

តារាងនេះបង្ហាញភាពខុសគ្នារវាងច្បាប់ដែលកំណត់ដោយសកល និងបទបញ្ជារបស់កម្មវិធីប្រកួត។ ចំនួនផ្លាស់ប្តូរ ៥ដងមិនមែនជាច្បាប់សកលដែលប្រើដូចគ្នាគ្រប់ការប្រកួតទេ ព្រោះលីគ ឬព្រឹត្តិការណ៍ខ្លះអាចកំណត់ចំនួនផ្សេង និងកំណត់ចំនួនឱកាសផ្លាស់ប្តូរ។ ច្បាប់ទីលានក៏មានជួរទំហំ មិនមែនលេខតែមួយដាច់ខាត ដូច្នេះកុំយកទីលានសាលារៀនមកវាស់ជំនួសទីលានស្តង់ដារ ហើយបន្ទាប់មកប្រកែកជាមួយអាជ្ញាកណ្តាល—នោះជាវិធីលឿនបំផុតដើម្បីបង្ហាញថាអ្នកមិនបានអានច្បាប់។ សម្រាប់និយមន័យផ្លូវការ អ្នកអាចពិនិត្យ ច្បាប់ប្រកួតរបស់ IFAB និងទិន្នន័យរបស់ FIFA។

ជុំទី១៖ តើចំនួនកីឡាករ និងទីតាំងលើទីលានមានន័យដូចម្តេច?

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់កំណត់ឱ្យក្រុមនីមួយៗមានអ្នកលេងអតិបរមា ១១នាក់លើទីលាន និងត្រូវមានអ្នកចាំទីម្នាក់។ តាមច្បាប់ ការប្រកួតមិនអាចចាប់ផ្តើម ឬបន្តបាន ប្រសិនបើក្រុមណាមួយមានកីឡាករតិចជាង ៧នាក់។ អ្នកចាំទីអាចប្រើដៃបានតែក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមខ្លួន ខណៈកីឡាករទីលាន ១០នាក់ត្រូវប្រើជើង រាងកាយ ឬក្បាល តែហាមដៃនិងដៃក្រោមស្មា។ ចំនួន ១១នាក់នេះមិនមានន័យថាកីឡាករទាំងអស់ត្រូវឈរតាមជួរថេរទេ ព្រោះទម្រង់ ៤-៣-៣, ៤-៤-២ និង ៣-៥-២ គ្រាន់តែជាវិធីរៀបចំតួនាទី មិនមែនជាច្បាប់បង្ខំ។ ការផ្លាស់ទីពីតំបន់ការពារទៅតំបន់ប្រយុទ្ធអាចស្របច្បាប់ ប្រសិនបើកីឡាករមិនប្រព្រឹត្តកំហុស និងមិនបង្កើតស្ថានភាពក្រៅទី។ ចំណុចដែលអ្នកវិភាគគួរតាមដានគឺចំនួនកីឡាករនៅតំបន់បាល់ មិនមែនត្រឹមលេខទម្រង់នៅលើក្រដាសឡើយ។

ទីលានបាល់ទាត់ត្រូវមានបន្ទាត់ចំហៀងពីរ បន្ទាត់គោលពីរ រង្វង់កណ្តាល តំបន់ពិន័យ និងចំណុចបាល់ពិន័យ១១ម៉ែត្រ។ បាល់ត្រូវចេញក្រៅទីលាននៅពេលវាឆ្លងបន្ទាត់ទាំងមូល មិនមែនគ្រាន់តែប៉ះលើបន្ទាត់នោះទេ។ នេះជាចំណុចព័ត៌មានជ្រៅដែលអ្នកមើលជាច្រើនខកខាន៖ ប្រសិនបើផ្នែកណាមួយនៃបាល់នៅពីលើ ឬជាប់បន្ទាត់ នោះវានៅតែស្ថិតក្នុងទីលាន។ ចំពោះការប្រកួតដែលប្រើបច្ចេកវិទ្យាបន្ទាត់គោល ប្រព័ន្ធត្រូវជួយបញ្ជាក់ថាបាល់ឆ្លងបន្ទាត់គោលទាំងស្រុងឬអត់ ប៉ុន្តែវាមិនមែនជាប្រព័ន្ធសម្រាប់សម្រេចគ្រប់កំហុសទេ។ ដូច្នេះការមើលឡើងវិញតាមវីដេអូ និងការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាលនៅតែមានតួនាទីផ្សេងគ្នា។ អ្នកអាចស្វែងយល់ពីការរៀបចំតំបន់លេងតាម ទំហំទីលាន និងតួនាទីកីឡាករ ដើម្បីអានផែនទីប្រកួតបានលឿនជាងមុន។

សម្រាប់ការយល់ច្បាស់ពីតួនាទីមូលដ្ឋាន សូមពិនិត្យបញ្ជីខាងក្រោម៖

1. អ្នកចាំទី៖ ការពារទី និងចាប់បាល់ក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន។
2. ខ្សែការពារ៖ បិទចន្លោះ បញ្ឈប់ការបញ្ជូនបាល់ និងការពារតំបន់មុខទី។
3. ខ្សែបម្រើ៖ គ្រប់គ្រងចង្វាក់ ប្តូរទិស និងភ្ជាប់ការពារជាមួយប្រយុទ្ធ។
4. ខ្សែប្រយុទ្ធ៖ បង្កើតឱកាស ស៊ុតបញ្ចូលទី និងទាញខ្សែការពារឱ្យបែកទម្រង់។

ប្រសិនបើអ្នកចង់ភ្ជាប់ចំនួនកីឡាករទៅនឹងការព្យាករណ៍លទ្ធផល សូមចូលមើលព័ត៌មានបន្ថែម៖

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជុំទី២៖ តើពេលវេលា ការផ្លាស់ប្តូរ និងការចាប់ផ្តើមប្រកួតដំណើរការយ៉ាងដូចម្តេច?

ការប្រកួតបាល់ទាត់ធម្មតាមាន ២ពាក់កណ្តាល ពាក់កណ្តាលនីមួយៗ ៤៥នាទី ហើយអាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលសងចំនួននាទីដែលបាត់បង់។ ច្បាប់មិនកំណត់ថាពេលសងត្រូវតែ ៣ ឬ ៥នាទីទេ ព្រោះវាអាស្រ័យលើការរងរបួស ការផ្លាស់ប្តូរ ការពិនិត្យវីដេអូ និងការពន្យារពេលផ្សេងៗ។ ការសម្រាកពាក់កណ្តាលប្រកួតជាទូទៅមិនលើស ១៥នាទី ហើយការប្រកួតដែលត្រូវរកអ្នកឈ្នះអាចមានបន្ថែមម៉ោង ៣០នាទី គឺ ១៥នាទីពីរដង។ ប្រសិនបើនៅតែស្មើ ការស៊ុតបាល់ពិន័យអាចប្រើតាមបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត។ យោងតាម អត្ថបទច្បាប់របស់ IFAB ស្តីពីរយៈពេលប្រកួត ពេលសងគឺជាការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាល ហើយមិនត្រូវច្រឡំជាមួយពេលប្រកួតផ្លូវការដែលបានលេងរួចទេ។

ការផ្លាស់ប្តូរកីឡាករគឺជាផ្នែកដែលអ្នកគាំទ្រត្រូវពិនិត្យបទបញ្ជាជាក់លាក់របស់លីគ។ ក្នុងព្រឹត្តិការណ៍ជាច្រើន ក្រុមអាចប្រើកីឡាករបម្រុង ៥នាក់ ប៉ុន្តែការផ្លាស់ប្តូរអាចត្រូវកំណត់ជា ៣ឱកាសក្នុងពេលប្រកួត ដើម្បីកុំឱ្យការប្រកួតត្រូវបានកាត់ជាបន្តបន្ទាប់។ ក្នុងបទបញ្ជាមួយចំនួន ការផ្លាស់ប្តូរក្នុងពេលសម្រាកមិនរាប់ជាឱកាសផ្លាស់ប្តូរនៅលើទីលានទេ។ ចំពោះអ្នកចាំទី ការប្តូរតួនាទីជាមួយកីឡាករផ្សេងត្រូវជូនដំណឹង និងទទួលការអនុញ្ញាតពីអាជ្ញាកណ្តាល មិនអាចប្តូរអាវហើយធ្វើដូចគ្មានអ្វីកើតឡើងឡើយ។ បើកីឡាករចូលទីលានដោយគ្មានការអនុញ្ញាត អាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់កាត និងបាល់ពិន័យតាមស្ថានភាព។ នេះជាគែមព័ត៌មានសំខាន់សម្រាប់ការវិភាគ៖ ក្រុមដែលមានបម្រុងមានគុណភាព ៥នាក់ មិនប្រាកដថាមានអត្ថប្រយោជន៍ដូចគ្នា ប្រសិនបើការប្រើប្រាស់ត្រូវបានកំណត់ត្រឹមចំនួនឱកាសតិច។

ច្បាប់ការចាប់ផ្តើម និងការបន្តលេងក៏មានលំដាប់ច្បាស់លាស់ដែរ៖

• ការចាប់ផ្តើមប្រកួតធ្វើពីចំណុចកណ្តាល បន្ទាប់ពីការចាប់ឆ្នោត។
• បាល់ក្រៅទីត្រូវបោះដោយក្រុមប្រឆាំងនឹងកីឡាករដែលប៉ះបាល់ចុងក្រោយ។
• បាល់ជ្រុងកើតឡើងនៅពេលក្រុមការពារប៉ះបាល់ចុងក្រោយ ហើយបាល់ឆ្លងបន្ទាត់គោលក្រៅទី។
• បាល់ពីអ្នកចាំទី ឬបាល់កណ្តាលត្រូវអនុវត្តតាមស្ថានភាពដែលច្បាប់កំណត់។
• ការប្រកួតអាចបន្តដោយបាល់ទម្លាក់ ប្រសិនបើអាជ្ញាកណ្តាលផ្អាកការលេងដោយហេតុផលមិនទាក់ទងនឹងកំហុស។

ការអានពេលវេលាត្រឹមត្រូវជួយឱ្យអ្នកមិនច្រឡំរវាង ៩០នាទី និងពេលសង។ អ្នកចង់ឃើញការវិភាគពេលវេលា និងការផ្លាស់ប្តូរដែលមានហេតុផលមែនទេ៖

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជុំទី៣៖ តើក្រៅទី កំហុស បាល់ពិន័យ និងវីដេអូត្រូវបកស្រាយយ៉ាងណា?

ក្រៅទីកើតឡើងនៅពេលកីឡាករវាយបាល់ដោយដៃ ឬទាត់បាល់ឆ្លងបន្ទាត់ទាំងមូល ហើយការសម្រេចបាល់ពិន័យអាស្រ័យលើកន្លែងកំហុស និងប្រភេទកំហុស។ កំហុសដោយផ្ទាល់អាចនាំទៅរកបាល់ពិន័យដោយផ្ទាល់ ឬបាល់ពិន័យ១១ម៉ែត្រ ប្រសិនបើកើតក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមការពារ។ កំហុសដោយប្រយោលត្រូវការឱ្យបាល់ប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀត មុនពេលចូលទី ទើបគ្រាប់បាល់មានសុពលភាព។ ការប៉ះគ្នាមិនមែនសុទ្ធតែជាកំហុសទេ ព្រោះការប្រជែងបាល់អាចស្របច្បាប់ ប្រសិនបើមានការប្រើកម្លាំងសមរម្យ និងមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់។ ប៉ុន្តែការទាត់ ជាន់ រុញ ទាញ ឬប៉ះដៃដោយចេតនា អាចនាំឱ្យទទួលកាតលឿង កាតក្រហម ឬបាល់ពិន័យ។ អាជ្ញាកណ្តាលត្រូវវាយតម្លៃល្បឿន កម្លាំង ទិសដៅ និងគ្រោះថ្នាក់ មិនមែនត្រឹមសំឡេងស្រែករបស់អ្នកគាំទ្រទេ។

ច្បាប់ក្រៅទីមានចំណុចមួយដែលបង្កការយល់ច្រឡំញឹកញាប់៖ កីឡាករអាចទទួលបាល់ពីការបោះក្រៅទី ហើយមិនត្រូវបានផ្តន្ទាទោសក្រៅទីដោយស្វ័យប្រវត្តិ ប្រសិនបើទីតាំងរបស់គេ និងពេលបាល់ត្រូវបានបោះស្ថិតក្រោមលក្ខខណ្ឌច្បាប់។ ក្រៅទីត្រូវវិនិច្ឆ័យនៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេង ឬប៉ះបាល់ មិនមែននៅពេលកីឡាកររត់ទៅទទួលបាល់ក្រោយនោះទេ។ សម្រាប់កំហុសក្នុងតំបន់ពិន័យ អ្នកចាំទីត្រូវរក្សាផ្នែកមួយនៃជើងយ៉ាងហោចណាស់នៅលើបន្ទាត់ ឬស្របនឹងបន្ទាត់ នៅពេលបាល់ពិន័យ១១ម៉ែត្រត្រូវបានទាត់។ តាមការកែសម្រួលច្បាប់នាពេលថ្មីៗនេះ អ្នកចាំទីអាចទទួលការផ្តន្ទាទោស ប្រសិនបើចាកចេញពីបន្ទាត់មុនពេលបាល់ត្រូវបានទាត់ ហើយសកម្មភាពនោះប៉ះពាល់ដល់លទ្ធផល។ អ្នកអានដែលចង់សិក្សាស្ថានភាពលម្អិតអាចចូល មគ្គុទ្ទេសក៍ច្បាប់ក្រៅទី និងបាល់ពិន័យ។

ប្រព័ន្ធវីដេអូជំនួយអាជ្ញាកណ្តាលមិនពិនិត្យគ្រប់សកម្មភាពក្នុងការប្រកួតទេ។ វាផ្តោតលើកំហុសច្បាស់លាស់ និងសំខាន់ក្នុង ៤ប្រភេទធំៗ៖ គ្រាប់បាល់ ឬមិនមែនគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ១១ម៉ែត្រ ឬមិនមែន កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងការបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណខុស។ ឯកសាររបស់ FIFA ស្តីពីវីដេអូជំនួយអាជ្ញាកណ្តាល បញ្ជាក់ថា គោលការណ៍របស់វីដេអូជំនួយគឺជួយកាត់បន្ថយកំហុសធ្ងន់ មិនមែនជំនួសអាជ្ញាកណ្តាលលើគ្រប់ការប៉ះទង្គិចទេ។ ដូច្នេះ ការអះអាងថា «វីដេអូត្រូវពិនិត្យគ្រប់កំហុស» គឺមិនត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់ឡើយ។ គោលការណ៍នេះមានប្រយោជន៍សម្រាប់ការវិភាគ ព្រោះវាបង្ហាញថា ការពន្យារពេល និងការប្រែប្រួលលទ្ធផលកើតឡើងតែចំពោះប្រភេទសកម្មភាពដែលច្បាប់បានកំណត់។

កាតលឿងជាការព្រមានសម្រាប់ការប្រព្រឹត្តមិនសមរម្យ ឬកំហុសដែលបញ្ឈប់ការវាយប្រហារ ខណៈកាតក្រហមបណ្តេញកីឡាករចេញ ហើយក្រុមនោះត្រូវលេងដោយចំនួនតិចជាងមុន។ កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងកាតលឿងពីរដងមានផលប៉ះពាល់ដូចគ្នាលើចំនួនកីឡាករនៅទីលាន ប៉ុន្តែប្រវត្តិវិន័យ និងបទបញ្ជាព្យួរប្រកួតអាចខុសគ្នាតាមស្ថាប័ន។ កីឡាករដែលត្រូវបណ្តេញចេញមិនអាចត្រូវជំនួសបានទេ ប៉ុន្តែអ្នកបម្រុងដែលទទួលកាតក្រហមមុនចូលទីលាននឹងធ្វើឱ្យចំនួនកីឡាករដែលអាចប្រើប្រាស់បានថយចុះ។ ពាក្យ «លេង ១០នាក់ទល់ ១០នាក់» អាចកើតឡើងនៅពេលក្រុមទាំងពីរទទួលកាតក្រហមម្នាក់ ប៉ុន្តែស្ថានភាពពិតអាស្រ័យលើពេលវេលា និងចំនួនកីឡាករដែលនៅសល់។

សូមប្រៀបធៀបស្ថានភាពដែលគេច្រឡំជាញឹកញាប់៖

• បាល់ប៉ះដៃ៖ មិនមែនគ្រប់ការប៉ះដៃជាកំហុសទេ ត្រូវពិនិត្យទីតាំងដៃ និងចេតនា។
• ក្រៅទី៖ ត្រូវឆ្លងបន្ទាត់ទាំងមូល ទើបចាត់ថាក្រៅទី។
• ការប្រជែងខ្លាំង៖ កម្លាំងខ្លាំងមិនស្មើកំហុសជានិច្ច តែគ្រោះថ្នាក់ខ្ពស់អាចជាកាតក្រហម។
• ក្រៅទី៖ ទីតាំងនៅជិតគូប្រជែងមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ ត្រូវចូលរួមក្នុងសកម្មភាពលេង។
• បាល់ពិន័យ១១ម៉ែត្រ៖ អ្នកចាំទីចលនាមុនទាត់អាចត្រូវពិន័យ ប្រសិនបើប៉ះពាល់ដល់លទ្ធផល។

ពិន្ទុចុងក្រោយ៖ អ្នកណាគួរយកច្បាប់ណាទៅប្រើ?

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មិនមែនជាបញ្ជីសម្រាប់ទន្ទេញតែ ១៧ផ្នែកទេ ប៉ុន្តែជាប្រព័ន្ធដែលភ្ជាប់ចំនួនកីឡាករ ទីតាំង ពេលវេលា កំហុស និងវិន័យឱ្យក្លាយជាលទ្ធផលតែមួយ។ អ្នកមើលធម្មតាគួរចាប់ផ្តើមពី ៤ចំណុច៖ ១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម ៩០នាទី បាល់ឆ្លងបន្ទាត់ទាំងមូល និងប្រភេទបាល់ពិន័យ។ អ្នកវិភាគគួរបន្ថែមចំនួនប្តូរកីឡាករ ឱកាសផ្លាស់ប្តូរ ពេលសង កាតក្រហម និងការប្រើវីដេអូ។ អ្នកចូលចិត្តទស្សន៍ទាយលទ្ធផលមិនគួរមើលតែឈ្មោះកីឡាករល្បីទេ ព្រោះកាតក្រហមមួយអាចបម្លែងសមាមាត្រកម្លាំងក្នុងរយៈពេល ១នាទី ហើយបាល់ពិន័យ១១ម៉ែត្រមួយអាចបំប្លែងផែនការក្រុមទាំងមូល។ សម្រាប់ការវិភាគមានវិន័យ សូមប្រៀបធៀបច្បាប់ផ្លូវការ របាយការណ៍ក្រុម និងបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត មុនធ្វើសេចក្តីសន្និដ្ឋាន។ កុំយកការស្រែកពីកន្លែងមើលមកធ្វើជាច្បាប់—បាល់ទាត់មិនដំណើរការតាមសំឡេងខ្លាំងជាងគេទេ។

សម្រាប់ការអនុវត្ត អ្នកអាចប្រើបញ្ជីត្រួតពិនិត្យនេះមុនការប្រកួត៖

1. តើក្រុមនីមួយៗមានអ្នកចាំទី និងកីឡាករចាប់ផ្តើម ១១នាក់ឬទេ?
2. តើការប្រកួតនេះអនុញ្ញាតផ្លាស់ប្តូរ ៥ដង ឬមានបទបញ្ជាផ្សេង?
3. តើកីឡាករសំខាន់ណាមានកាតព្យួរ ឬប្រឈមនឹងកាតទីពីរ?
4. តើក្រុមណាមានទម្រង់ការពារខ្សោយនៅបាល់ជ្រុង និងបាល់ពិន័យ?
5. តើការប្រកួតត្រូវការអ្នកឈ្នះ ដូច្នេះអាចមានបន្ថែមម៉ោង និងស៊ុតបាល់ពិន័យឬទេ?

ការយល់ដឹងនេះជួយទាំងអ្នកគាំទ្រ គ្រូបង្វឹក អ្នកវិភាគ និងអ្នកអានមាតិការបស់ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ឱ្យបំបែកការពិតចេញពីការសន្និដ្ឋានលឿន។ ប្រសិនបើអ្នកមានគម្រោងវិភាគព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ សូមចាប់ផ្តើមពីឯកសារច្បាប់ផ្លូវការ ហើយបន្ទាប់មកពិនិត្យទម្រង់ក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងប្រវត្តិវិន័យ។ ការភ្នាល់គួរធ្វើដោយការទទួលខុសត្រូវ និងតាមថវិកាដែលអ្នកអាចបាត់បង់បានប៉ុណ្ណោះ មិនមែនដោយការតាមអារម្មណ៍ក្រោយមើលកាតក្រហមទេ។

សូមបន្តអានការវិភាគច្បាប់ និងយុទ្ធសាស្ត្រដែលមានប្រភពច្បាស់លាស់៖

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យអ្វី?

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យថា ក្រុមមួយអាចមានកីឡាករ ១១នាក់លើទីលាន រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់។ ការប្រកួតមិនអាចបន្តបាន ប្រសិនបើក្រុមណាមួយនៅសល់តិចជាង ៧នាក់។ ទម្រង់ ៤-៣-៣ ឬ ៤-៤-២ គឺជាយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ក្រុម មិនមែនជាកាតព្វកិច្ចក្នុងច្បាប់ទេ។

សំណួរ៖ តើការប្រកួតបាល់ទាត់មានរយៈពេលប៉ុន្មាន?

ការប្រកួតធម្មតាមាន ៩០នាទី គឺ ៤៥នាទីពីរពាក់កណ្តាល និងមានពេលសម្រាកជាទូទៅ ១៥នាទី។ អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលសងដោយផ្អែកលើការរងរបួស ការផ្លាស់ប្តូរ និងការពន្យារពេល។ ប្រសិនបើត្រូវរកអ្នកឈ្នះ អាចមានបន្ថែមម៉ោង ៣០នាទី និងការស៊ុតបាល់ពិន័យតាមបទបញ្ជា។

សំណួរ៖ តើក្រៅទីខុសពីបាល់ចេញក្រៅទីយ៉ាងដូចម្តេច?

ក្រៅទីជាច្បាប់កំណត់ទីតាំងកីឡាករនៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេងបាល់ ខណៈបាល់ចេញក្រៅទីកើតឡើងនៅពេលបាល់ឆ្លងបន្ទាត់ទាំងមូល។ កីឡាករដែលស្ថិតក្រៅទីមិនត្រូវបានផ្តន្ទាទោសជានិច្ចទេ ប្រសិនបើមិនចូលរួម ឬមិនរំខានគូប្រជែង។ បាល់ចេញក្រៅទីត្រូវវិនិច្ឆ័យតាមបន្ទាត់ចំហៀង ឬបន្ទាត់គោល និងអ្នកប៉ះបាល់ចុងក្រោយ។

សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើដូចម្តេចដើម្បីយល់បាល់ពិន័យ១១ម៉ែត្រ?

ដើម្បីយល់បាល់ពិន័យ១១ម៉ែត្រ ត្រូវពិនិត្យថាកំហុសដែលផ្តល់បាល់ពិន័យដោយផ្ទាល់កើតក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមការពារឬអត់។ បាល់ត្រូវដាក់លើចំណុច ១១ម៉ែត្រ អ្នកទាត់ត្រូវកំណត់ច្បាស់ ហើយអ្នកចាំទីត្រូវគោរពទីតាំងលើបន្ទាត់។ កីឡាករផ្សេងទៀតត្រូវស្ថិតក្រៅតំបន់ និងនៅចម្ងាយតាមច្បាប់ មុនពេលបាល់ត្រូវបានទាត់។

សំណួរ៖ តើបាល់ពិន័យដោយផ្ទាល់ និងដោយប្រយោលខុសគ្នាយ៉ាងណា?

បាល់ពិន័យដោយផ្ទាល់អាចក្លាយជាគ្រាប់បាល់ភ្លាមៗ ប្រសិនបើបាល់ចូលទីដោយមិនប៉ះកីឡាករផ្សេង។ បាល់ពិន័យដោយប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀត មុនចូលទី ទើបគ្រាប់បាល់មានសុពលភាព។ អាជ្ញាកណ្តាលបង្ហាញសញ្ញាដៃឡើងលើសម្រាប់បាល់ដោយប្រយោល ហើយទម្លាក់ដៃនៅពេលបាល់ប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀត ឬចេញក្រៅទី។

សំណួរ៖ តើការផ្លាស់ប្តូរកីឡាករ ៥ដងជាច្បាប់សម្រាប់គ្រប់ការប្រកួតឬទេ?

ការផ្លាស់ប្តូរ ៥ដងមិនមែនជាចំនួនបង្ខំសម្រាប់គ្រប់ការប្រកួតទេ ព្រោះលីគ និងព្រឹត្តិការណ៍នីមួយៗកំណត់បទបញ្ជារបស់ខ្លួន។ កម្មវិធីជាច្រើនអនុញ្ញាតកីឡាករបម្រុង ៥នាក់ និងកំណត់ឱកាសផ្លាស់ប្តូរនៅលើទីលាន ដើម្បីកាត់បន្ថយការរំខាន។ មុនវិភាគការប្រកួត សូមពិនិត្យបទបញ្ជាផ្លូវការរបស់លីគ ឬព្រឹត្តិការណ៍នោះជាមុន។

សំណួរ៖ តើវីដេអូជំនួយអាជ្ញាកណ្តាលពិនិត្យកំហុសទាំងអស់ឬទេ?

វីដេអូជំនួយអាជ្ញាកណ្តាលមិនពិនិត្យកំហុសទាំងអស់ទេ ប៉ុន្តែផ្តោតលើស្ថានភាពធ្ងន់សំខាន់ចំនួន ៤ប្រភេទ។ វារួមមានគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ១១ម៉ែត្រ កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងការបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណខុស។ អាជ្ញាកណ្តាលនៅតែជាអ្នកសម្រេចចុងក្រោយ ហើយវីដេអូមានតួនាទីជួយកែសម្រួលកំហុសច្បាស់លាស់ មិនមែនជំនួសការគ្រប់គ្រងការប្រកួតទាំងមូលទេ។

ប្រសិនបើអ្នកចង់ចងចាំច្បាប់បានលឿន សូមរក្សាទុកមគ្គុទ្ទេសក៍នេះ និងពិនិត្យប្រភពរបស់ IFAB មុនការប្រកួតធំៗ។ ស្វែងរកការវិភាគបន្ថែមពី ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក នៅទីនេះ៖

ស្វែងយល់បន្ថែម